De beekdalen doorsnijden de zandruggen en het relatief hooggelegen Maasterras dat globaal gelegen is tussen de Maas en de lijn die globaal de grens met Duitsland vormt. De grens wordt fysiek geaccentueerd door de steilrand van het (Rijnland) hoogplateau. Kenmerkend zijn de oude Maasarmen en waterlopen die van zuidoost naar noordwest lopen. Tot aan de rand van de Peelhorst bij Neer vormen de beken sterk meanderende gebieden met een karakteristieke landschapsvorm, voordat zij uitmonden in de Maas. De verschillen tussen hoge gronden en beekdalen variëren van 2 tot 5 meter, maar deze verschillen bepalen subtiel de landschappelijke opbouw en de huidige ruimtelijke geleding van het gebied. De oudste ontginningen door middel van kampen rond hooggelegen gronden kenmerken de basisstructuur van een kleinschalig cultuurlandschap met sporadische bebouwing (Reuver, Beesel, Posterholt, Hingen, Gebroek, Dieteren, Susteren). Door de latere ontginning van velden Is een lineair en meanderend patroon van bebouwing ontstaan dat nu nog voor een deel herkenbaar is (Rijkel, Swalmen, Melick, Herkenbosch, Vlodrop, St. Odiliënberg, Maasbracht, Echt, Ohé en Laak, Roosteren). De herkenbaarheid is in de loop der jaren aangetast door schaalvergroting en verdichting. Het gebied rond Swalmen en Beesel is cultuurlandschap met zeer hoge waarde (POL). Het gebied Roerdalen en Melick-Herkenbosch is aangewezen als Belvederegebied.
Hoofdstuk 5 › Paragraaf
Artikel 2.
Het beekstroomgebieden
Onderdeel van Visie Welstandsbeleid gemeente Beesel, geactualiseerd op 11 april 2011 i.v.m. inwerkingtreding wabo