Weerstandscapaciteit is nodig om projecten, indien zich daarin risico’s manifesteren, niet meteen stil te hoeven leggen vanwege de financiële gevolgen van die risico’s. Het is dus een geldbedrag dat in feite “hard op de plank” ligt om die risico’s op te kunnen vangen. In de praktijk gaan alle gebiedsontwikkelingsprojecten gepaard met risico’s, het meest evidente risico daarbij is het marktrisico; het risico dat de grond niet wordt verkocht of tegen een lagere prijs moet worden verkocht dan waar oorspronkelijk rekening mee is gehouden. De kans dat alle geïnventariseerde risico’s in alle projecten zich gelijktijdig voordoen is echter 0; het zou zonde zijn budget te reserveren om al die risico’s op te kunnen vangen. Het is dus zaak een balans te vinden tussen het overmatig afdekken van risico’s en het ondermaats afdekken van risico’s. In het onderstaande wordt hiertoe de methode omschreven zoals wij die hanteren. De relatie met het type grondbeleid is dat die methode er bij minder risicovolle projecten in principe toe leidt dat ook een lager bedrag gereserveerd hoeft te worden. Bij een meer faciliterende en regisserende rol van de gemeente, zoals in hoofdstuk 3 omschreven, is de bedoeling minder risico te lopen. Dit neemt echter niet weg dat de methodiek om het bedrag te bepalen dan hetzelfde blijft.
Hoofdstuk 5 › Paragraaf 5.2
Artikel 5.2.1
Relatie met type grondbeleid en te behalen doelen
Onderdeel van Nota grondbeleid 2013 gemeente Lingewaard