Fraude is een verzamelnaam voor allerlei verwijtbaar, niet-toegestaan en/of niet gewenst gedrag. De commissie Besluit Begroting en Verantwoording (BBV) omschrijft het begrip fraude als volgt: “Opzettelijke handelingen door één of meerdere personen binnen de gemeente, waarbij gebruik wordt gemaakt van misleiding om een onrechtmatig of onwettig voordeel te behalen”. Bij fraude moet er dus sprake zijn van bevoordeling en opzettelijke strijdigheid met de wet- of regelgeving.
Er zijn vele verschillende vormen van fraude. Zo kennen we identiteitsfraude, belastingfraude of toeslagenfraude. Onder fraude in dit beleidsdocument verstaan wij twee fraudevormen:
1. Oneigenlijke toe-eigening van middelen; dit is feitelijk diefstal of verduistering van de onderneming in combinatie met valsheid in geschrifte. Vaak gaat het om kleinere bedragen of voorwerpen van geringe waarde, die werknemers zich toe-eigenen, zoals het verduisteren van kasgeld en het gebruik van bedrijfsmiddelen voor privédoeleinden
2. Frauduleuze financiële verslaggeving. Dit wordt ook wel jaarrekeningfraude genoemd. Dit is manipulatie van de cijfers om het resultaat en de financiële positie anders voor te stellen dan de werkelijkheid.
Hoofdstuk 1
Artikel 1.1
Definitie van fraude
Onderdeel van Beleidsnota Fraude, Integriteit en Misbruik & Oneigenlijk gebruik gemeente Veere