De norm voor gehuwden in wier woning een ander zijn
hoofdverblijf heeft of die in de woning van een ander hun
hoofdverblijf hebben en die de algemene noodzakelijke kosten van
het bestaan kunnen delen, wordt verlaagd met de helft van het in
artikel 25, lid 2 van de wet genoemde
maximumbedrag;
In afwijking van lid 1 vindt geen verlaging plaats indien de
algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan niet kunnen worden
gedeeld;
Van het niet kunnen delen van de algemeen noodzakelijk kosten is
in ieder geval sprake, indien de woning wordt bewoond met
uitsluitend:
een niet ten laste komend kind jonger dan 21 jaar, dat
over een inkomen beschikt dat niet hoger is dan het
bedrag in artikel 21, sub a van de wet;
een ongehuwd kind dat aanspraak kan maken op
studiefinanciering op grond van de Wet studiefinanciering 2000 dan wel een
tegemoetkoming op grond van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en
schoolkosten en over een inkomen beschikt
dat niet hoger is dan het bedrag in artikel 21, sub a van de wet. Onder
“inkomen” wordt mede begrepen het inkomen dat in het
kader van de Wet studiefinanciering 2000 bij de
vaststelling van de hoogte van het toetsingsinkomen
buiten beschouwing wordt gelaten;
een bloedverwant in de eerste of tweede graad waarbij
sprake is van zorgbehoefte tussen één van deze
bloedverwanten en één van de gehuwden;
Bij drie of meer kostgangers en/of onderhuurders wordt de
kostgever of de (onder)verhuurder geacht een bedrijf te
exploiteren en dient voor bijstand een beroep te worden gedaan
op het Besluit bijstandverlening zelfstandigen 2004.
Hoofdstuk
Artikel 5.
Niet alleenwonende gehuwden
Onderdeel van Verordening toeslagen en verlagingen Wet werk en bijstand gemeente Steenbergen