• - De gemeente zet zich ervoor in, dat inwoners met een beperking zo lang mogelijk zelfstandig kunnen wonen, de normale dagelijkse activiteiten kunnen uitvoeren en een eigen huishouding kunnen voeren. De inwoner kan voor een maatwerkvoorziening in het kader van de Wmo in aanmerking komen als voldaan is aan de voorwaarden van artikel 2.3.2 en van dit hoofdstuk. De hulp moet een passende bijdrage leveren, zodat inwoners zo lang mogelijk in hun eigen leefomgeving kunnen blijven wonen.
  • - Voor hulp op maat op basis van de Wmo moet de inwoner onder de doelgroep van de Wmo vallen. Dit betekent dat de inwoner een beperking, een langdurig psychisch probleem en/of een psychosociaal probleem heeft, én:
    • - hierdoor niet goed voor zichzelf kan zorgen, en/of;
    • - hierdoor ondersteuning nodig heeft bij het voeren van een huishouden, en/of;
    • - niet voldoende kan meedoen in de maatschappij.
  • - Ook als de inwoner opvang nodig heeft kan de inwoner daarvoor een maatwerkvoorziening op grond van de Wmo krijgen.
  • - De gemeente geeft geen maatwerkvoorziening, als:
    • - de inwoner zijn beperkingen zelf kan oplossen of verminderen door zijn dagelijks leven anders te organiseren, bijvoorbeeld bij de huishoudelijke taken;
    • - de inwoner gebruik kan maken van een andere wettelijke regeling of een andere voorziening, van eigen kracht of van zijn sociaal netwerk;
    • - de voorziening een therapeutisch doel heeft;
    • - de voorziening niet grotendeels op de individuele inwoner is gericht;
    • - de aanvraag is voor een hulpmiddel dat aan de inwoner al eerder is afgegeven op grond van een wettelijke regeling. Het moet dan gaan om een hulpmiddel waarvan de normale afschrijvingstermijn nog niet is verstreken. Dit geldt niet als:
  • - de eerder afgegeven voorziening verloren is gegaan buiten de schuld van de inwoner om;
  • - de inwoner (gedeeltelijk) tegemoetkomt in de veroorzaakte kosten;
  • - de eerder afgegeven voorziening geen oplossing biedt voor de hulpvraag van de inwoner.