Indien de betrokken medewerkers overgaan naar een privaatrechtelijke of een andere publiekrechtelijke werkgever waarvoor een afwijkende rechtspositieregeling of CAO geldt, maakt de werkgever een vergelijking tussen de beide arbeidsvoorwaardenpakketten.

Indien uit de vergelijking blijkt dat het totaalpakket van arbeidsvoorwaarden (bestaande uit in ieder geval salaris, uitkeringen en salaristoelagen, (pre)pensioen, vakantie, ziektekostenregeling en werkloosheidsuitkering) bij de nieuwe werkgever niet gelijkwaardig is aan het totaalpakket van de nieuwe werkgever worden in het sociaal plan nadere afspraken gemaakt over compensatie van de verschillen.

In het sociaal plan worden onder meer de volgende garanties opgenomen:

  • - een netto-nettogarantie van het salaris en het salarisperspectief.
  • - medewerkers met een vaste aanstelling, krijgen bij de nieuwe werkgever een vaste aanstelling dan wel een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd zonder proeftijd.
  • - De medewerker aan wie studiefaciliteiten zijn toegekend wordt op verzoek in de gelegenheid gesteld zijn studie af te ronden met behoud van de faciliteiten. De door de werkgever betaalde kosten worden niet teruggevorderd.
  • - De aanvullende en nawettelijke werkloosheidsuitkering wordt gegarandeerd, indien de medewerker binnen vijf jaar na de overgang buiten zijn schuld of toedoen bij de nieuwe werkgever wordt ontslagen. Deze garantie vervalt als de medewerker een andere functie bij de nieuwe werkgever weigert of wanneer de medewerker als gevolg van het ontslag bij de nieuwe werkgever een uitkering ineens ontvangt.