Een au-pair is een jonge buitenlander die in het kader van culturele uitwisseling tijdelijk (voor maximaal 12 maanden) in Nederland verblijft. Tijdens het verblijf worden in het gastgezin betaalde werkzaamheden verricht. De au-pair komt niet naar Nederland met als hoofddoel het verrichten van huishoudelijk werk en/of werkzaamheden ten behoeve van het gezin. Daarom is voor de au-pair op grond van de Wet arbeid vreemdelingen en de Uitvoeringsregels Wet arbeid vreemdelingen geen tewerkstellingsvergunning vereist.
Voor de heffing van de loonbelasting/premie volksverzekeringen kan de au-pair worden omschreven als
een natuurlijk persoon die in het gastgezin kost en inwoning geniet, en
tegen vergoeding kinderopvang en lichte huishoudelijke werkzaamheden verricht.
De voor het bestaan van een dienstbetrekking vereiste elementen loon, (persoonlijk) arbeid verrichten en een gezagsverhouding zijn in verhouding tussen de au-pair en het gastgezin in het algemeen aanwezig. De omstandigheid dat de verhouding tussen het gastgezin en de au-pair mede gezien het culturele aspect niet uitsluitend wordt bepaald door het ‘arbeidscontract’ doet hier niets aan af. Het Hof Arnhem heeft dit in een concreet geval bevestigd (Hof Arnhem, 14-2-1995, rolnummer 940336, VN 1995. blz. 1557).
Artikel 1
Inleiding
Onderdeel van Loonbelasting en premieheffing volksverzekeringen, achterwege laten inhouding loonheffing au-pairs· Belastingrecht
Deze tekst geldt sinds 1 januari 2001