Exploitatieverordening
Op grond van art 42 WRO was de gemeenteraad verplicht een exploitatieverordening vast te stellen. In deze verordening zijn de voorwaarden opgenomen waaronder de gemeente medewerking zal verlenen aan de exploitatie van gronden die, in bezit bij derden, in de naaste toekomst voor bebouwing in aanmerking komen. Met deze verordening kunnen dus kosten van voorzieningen die het in exploitatie brengen van gronden (beter) mogelijk maken, op particuliere exploitanten verhaald worden.
Volgens de exploitatieverordening van Neder Betuwe gaat het hierbij om de kosten van voorzieningen binnen en buiten het exploitatiegebied voor zover de binnen het exploitatiegebied liggende onroerende zaken door deze voorzieningen direct dan wel indirect gebaat zijn. In de exploitatieverordening is aangegeven welke kosten verhaald kunnen worden. Volgens de voormalige exploitatieverordening mag in de exploitatieovereenkomst een bijdrage aan de reserve bovenwijkse voorzieningen gevraagd worden. Dit is bij de projecten zoals genoemd in bijlage C (oude reserve) gedaan. Baatbelasting
Wanneer de private partij en de gemeente niet tot overeenstemming kunnen komen en geen exploitatieovereenkomst sluiten, kan de gemeente overgaan tot het toepassen van de baatbelasting conform artikel 222 Gemeentewet. De rechtsgrond voor de baatbelasting is het profijt dat een onroerende zaak heeft van een voorziening van openbaar nut. De kosten van voorzieningen van openbaar nut worden omgeslagen over alle onroerende zaken die daar baat bij hebben. Middels een door de raad te nemen bekostigingsbesluit kan het gebate gebied vastgesteld worden. In de praktijk blijkt het moeilijk te zijn om met baatbelasting kosten te verhalen.
Hoofdstuk 2
Artikel 2.2
Voormalige wetgeving; exploitatieverordening en baatbelasting
Onderdeel van Nota Bovenwijkse Voorzieningen 2010