Grondwaarden en grondprijzen zijn op twee manieren van belang. De gemeente heeft namelijk twee rollen: de eerste rol is die van regisseur en daarbij kan de situatie zich voordoen dat een exploitatie-plan gemaakt moet gaan worden. De gemeente kruipt in de rol van fictieve grondproducent en neemt in het exploitatieplan een marktconforme grondwaarde als grondopbrengst op. Die is nodig om een exploitatiebijdrage te kunnen uitrekenen voor particuliere zelfrealisatoren. Er worden eisen gesteld aan de marktconformiteit van deze uitgifteprijzen. De wetgever gaat uit van hantering van een marktwaarde.
De tweede rol is die van de gemeente als grondproducent. Harde kaders van buitenaf beperken de vrijheid om een grondprijs voor de door de gemeente zelf uit te geven grond te bepalen. Het gaat binnen een gemeente telkens om een verbinding tussen bestuurlijke doelen en middelen, en een van die middelen waarover een gemeente beschikt, is een toegesneden grondprijsbeleid.
In de eerste rol (een exploitatieplan) gaat het om een pure benadering (via taxatie) van de marktwaarde om op die manier een juiste exploitatiebijdrage te kunnen bepalen.
In de tweede rol (de productierol) kan de gemeente als distributeur en verkoper, binnen harde randvoorwaarden van buiten en passend binnen geformuleerde bestuurlijke doelen, zoeken naar maatwerk rond de uitgifteprijs bij een transactie en de gemeente bepaalt daarmee eenzijdig de uitgifteprijs. De prijs moet passen binnen doelen die men wil bewerkstelligen.
We gebruiken noodzakelijke cookies voor je account en beveiliging. Voor anonieme gebruiksstatistieken (Google Analytics) vragen we je toestemming. Meer over cookies