Het tarief voor een pgb is gebaseerd op een door de cliënt of budgetbeheerder opgesteld ondersteuningsplan over hoe het pgb besteed gaat worden (Verordening Wmo art.11). Het pgb is toereikend om effectieve en kwalitatief goede zorg in te kopen en bedraagt ten hoogste de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate maatwerkvoorziening in natura. De hoogte van een pgb voor dienstverlening is opgebouwd uit verschillende kostencomponenten, zoals salaris, vervanging tijdens vakantie, verzekeringen en reiskosten.
De gemeente maakt onderscheid tussen ondersteuning die wordt geleverd door professionele hulpverleners die werken volgens de kwaliteitsstandaarden en hulpverleners die dat niet doen.
De hoogte van het pgb is afhankelijk van wie de begeleiding levert. De beoordeling van de situatie van de cliënt bepaalt wat voor soort begeleiding nodig is. In de hoogte van de tarieven wordt een onderscheid gemaakt in:
een aantoonbaar gediplomeerd verzorger waaronder zzp-ers;
het sociale netwerk, werkstudenten, zzp-ers zonder diploma’s e.d.
De gemeente keert een “bruto” pgb uit aan het SVB, hierop is nog geen eigen bijdrage in mindering gebracht. De eigen bijdrage wordt bij de cliënt geïnd door het CAK. De eigen bijdrage mag niet betaald worden uit het Pgb. Het college stelt jaarlijks de hoogte van het pgb vast in het Financieel besluit Wmo.
Hoofdstuk 4.
Artikel 4.3
Hoogte pgb
Onderdeel van Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Westland 2015