Op basis van onderzoeken naar het aantal drugstoeristen en het koopgedrag van coffeeshopklanten is gebleken dat gedoogde coffeeshops in Roosendaal en Bergen op Zoom een belangrijk aandeel hebben gehad in het drugstoerisme (2). Dit heeft vervolgens geleid tot de commercialisering van de distributie van softdrugs met als gevolg dat de productie op steeds grotere voet is georganiseerd en voor een deel ook in handen is gekomen van de georganiseerde misdaad (3). Om de toestroom van drugstoeristen en de daarmee gepaard gaande overlast en criminaliteit te verminderen is in 2009 besloten in de gemeenten Roosendaal en Bergen op Zoom geen coffeeshops meer te gedogen. Dit zogeheten nulbeleid blijft onder het Damoclesbeleid 2014 onverminderd van kracht. Dit betekent concreet dat de vestiging van coffeeshops in de gemeentes Roosendaal en Bergen op Zoom niet wordt toegestaan en dat tegen alle mogelijke verkooppunten van drugs handhavend kan worden opgetreden, ook wanneer het verkooppunt zich aan de (BI)AHOJG-criteria houdt (4). In de overige gemeenten binnen district de Markiezaten is altijd al een nulbeleid gevoerd en dit wordt gelet op voorgaande overwegingen onverkort voortgezet.
(2) E.J. van der Torre, M. Wigmans en E.D. Cachet, ‘Drugstoeristen in Roosendaal & Bergen op Zoom; Tellingen’, en ‘Coffeeshopklanten in Roosendaal & Bergen op Zoom’, COT Instituut voor Veiligheids- en Crisismanagement, Den Haag, 2008. (3) C. Fijnaut en B. de Ruyver, ‘Voor een gezamenlijke beheersing van de drugsgerelateerde criminaliteit in de Eurregio Maas-Rijn’, Tilburg-Gent, 2008; T. Sappens, H van den Bunt en L. Rastovac, ‘De wereld achter de wietteelt’, Erasmus Universiteit Rotterdam – Universiteit van Tilburg, 2007. (4) Aanwijzing Opiumwet, Stcrt. 2011, nr. 22936.
Artikel 4
Nulbeleid ten aanzien van coffeeshops
Onderdeel van Beleidsregels artikel 13 b Opiumwet (Damoclesbeleid)