Bij de vaststelling van het Pachtnormenbesluit in 1995 is bepaald te streven om per 2001 te komen tot een pachtprijs van 2% van de vrije verkeerswaarde. Deze doelstelling is niet gehaald, omdat er een maximum is gesteld aan de verhoging per driejaarlijkse termijn. Hierdoor was het niet mogelijk om door een pachtprijsverhoging uiteindelijk te komen tot een pachtprijs van 2% van de vrije verkeerswaarde. Daarbij speelt tevens dat de pachtprijs niet in hetzelfde jaar verhoogd mag worden conform het Pachtnormenbesluit en een driejaarlijkse pachtprijsherziening (Naast een verhoging door middel van het Pachtnormenbesluit kan de pachtprijs ook verhoogd worden aan de hand van artikel 19 van de Pachtwet, de zogenaamde ‘driejaarlijkse pachtprijsherziening’).
In 2004 en 2005 is er door de minister van LNV aan de Tweede Kamer voorgesteld de pachtnormen te verhogen. Deze voorstellen zijn door de Tweede Kamer afgewezen. Door de gemeente is te weinig actie ondernomen om een verhoging van de pachtprijs te realiseren. Door deze omstandigheden, waaronder weifelend landelijk beleid, heeft de laatste driejaarlijkse pachtprijsherziening in de gemeente Bergeijk in 1999 plaatsgevonden. Mede door personele wisselingen is in latere jaren geen voorrang gegeven aan het verhogen van de pachtprijs.