Art. 3. Besluit van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Hoeksche Waard houdende regels omtrent de prostitutie — REGULERING MET VERGUNNINGSTELSEL

Thuiswerkers Sekswerkers die niet in de vergunde sector werken, bieden via internet hun diensten thuis aan, of werken als escort bij klanten thuis of in hotels. Het volledig in beeld brengen van de onvergunde sector is lastig; het speelt zich immers in het verborgene af. Omdat de thuiswerkers nu nog niet vergunningsplichtig zijn, is er geen contact met gemeente of politie als zij starten met hun werkzaamheden. Omdat er geen vergunning is, is er ook geen regulier contact met de sekswerkers door gemeente of politie. Zij komen vaak pas in beeld als er meldingen worden gedaan bij een van de samenwerkingspartners over ongeregeldheden op een bepaald adres. Er zijn nieuwe ICT-methoden om het zicht op de onvergunde sector te vergroten. Daar maken we gebruik van om mogelijke misstanden op te sporen. Eventuele signalen geven we door aan de AVIM. Zolang de WRS niet is vastgesteld en individuele sekswerkers / thuiswerkers niet vergunningsplichtig zijn, heeft het actief contact leggen met die sector voor ons geen prioriteit. Mocht er echter sprake zijn van een (overlast) melding, dan wordt er contact gelegd om na te gaan wat er aan de hand is en om na te gaan of er signalen zijn van mensenhandel of mishandeling (fysiek en/of geestelijk) van de sekswerkers. In het geval dat er meer dan één sekswerker werkzaam is, dan is er sprake van een vergunningsplichtig prostitutiebedrijf. Regionaal web Het wettelijk kader waarbinnen vergunningen worden verleend is uitgewerkt in hoofdstuk 3 van de APV. Door de vergunningplicht beogen we het zicht te hebben op de branche en te voorkomen dat de illegaliteit toeneemt. Het werpt daarmee een barrière op tegen misstanden en het mogelijke waterbedeffect vanuit de omliggende gemeenten. Regionaal spinnen we hiermee een web waarmee we in breder verband beter zicht en grip krijgen op de branche. Vergunningsplicht In de APV is vastgelegd dat seksinrichtingen vergunningsplichtig zijn. Een aanvraag voor een vergunning voor een seksinrichting wordt getoetst aan geldende wet- en regelgeving. Voor de beoordeling van een vergunningaanvraag voor een nieuwe locatie of uitbreiding van een bestaand seksbedrijf gelden de criteria zoals opgenomen in de APV. Sinds 2000 hanteren we een maximumbeleid van 1 seksinrichting in de Hoeksche Waard. Bekendmaking beschikbare vergunning Voor seksinrichtingen geldt een stelsel van schaarse vergunningen. Een schaarse vergunning is een vergunning waarvan er maar één of een beperkt aantal kan worden verleend, terwijl er meer (potentiële) aanvragers zijn. Dit houdt in dat de gemeente de beschikbaarheid en de aanvraagprocedure openbaar maakt. Een vergunning voor de exploitatie van een seksinrichting heeft een beperkte geldigheidsduur. De duur is afhankelijk van hoe de vraag en aanbod op dat moment is. Ook speelt de omvang van de investering een rol. De maximale duur van de vergunning bedraagt 2 jaar, waarna bij verlenging opnieuw een vergunningsaanvraag moet worden ingediend voor nog eens een periode van 2 jaar. Op het moment dat de huidige vergunning voor de seksinrichting (onherroepelijk) is vervallen of ingetrokken maakt de gemeente bekend dat een ieder een aanvraag kan indienen voor het exploiteren van een seksinrichting. De bekendmaking vindt plaats op de website van de gemeente en in het huis-aan-huis blad Het Kompas. Vergunningsvoorwaarden In de APV is gespecificeerd voor welke vormen van sekswerk een vergunning nodig is. De vergunningsvoorwaarden zijn er op gericht dat de exploitant meer verantwoordelijkheid heeft om de veiligheid en arbeidsomstandigheden van de sekswerkers te vergroten. Er wordt een bedrijfsplan gevraagd en een intakegesprek gevoerd. Bedrijfsplan In de APV is voor exploitanten de verplichting opgenomen in een bedrijfsplan te hebben en die na te leven. In de APV staat welke informatie het bedrijfsplan tenminste moet bevatten. Uit het bedrijfsplan moet blijken welk bedrijfsbeleid de exploitant voert ten aanzien van de arbeidsomstandigheden, de hygiëne, de gezondheid, het zelfbeschikkingsrecht, de zelfredzaamheid en de veiligheid van de in het werkzame sekswerkers, alsmede de veiligheid en gezondheid van klanten. In het bedrijfsplan moet de exploitant uitwerken hoe aan de toezichtverplichting wordt voldaan. We bieden daartoe een modelbedrijfsplan aan (zie bijlage 1). Intakegesprek Wanneer een ondernemer aangeeft concrete plannen te hebben om een aanvraag in te dienen voor het oprichten van een seksbedrijf, vindt altijd een intakegesprek plaats. Het gesprek vindt plaats in de Nederlandse taal. Mogelijk zijn er vervolgens meerdere gesprekken nodig om de aanvraag op een zorgvuldige wijze te kunnen toetsen. We bieden een checklist aan met daarop een indicatie van benodigde gegevens voor het intakegesprek en de vergunningsaanvraag (bijlage 2). De aanvraag De aanvraag voor een exploitatievergunning moet in ieder geval bevatten: De volledig ingevulde aanvraag voorzien van de bijbehorende bescheiden. Een bedrijfsplan (zie model bijlage 1). Wanneer een aanvraag niet compleet is, stelt de burgemeester de aanvrager in de gelegenheid om binnen een bepaalde termijn de ontbrekende gegevens in te dienen. Als de ontbrekende gegevens niet binnen de gestelde termijn zijn ingediend, neemt de burgemeester de aanvraag niet in behandeling. Voor het in behandeling nemen van een aanvraag voor de exploitatievergunning worden leges geheven. De beoordeling van een aanvraag Als aan de criteria voor het in behandeling nemen van een aanvraag is voldaan, wordt de aanvraag beoordeeld. Daarnaast wordt de Bibob toets uitgevoerd. Bij positieve uitkomst wordt de aanvraag vier weken ter inzage gelegd, zodat belanghebbenden en omwonenden de gelegenheid hebben om hun zienswijzen naar voren te brengen. De Bibob procedure maakt geen onderdeel uit van de ter inzagelegging. De zienswijzen worden meegenomen in de beoordeling van de aanvragen. Bibob-toets Het doel van de wet Bibob is te voorkomen dat bestuursorganen strafbare feiten faciliteren. De wet biedt instrumenten om te beoordelen of partijen waaraan een vergunning wordt of is verleend integer zijn en geeft de mogelijkheid een vergunning te weigeren of in te trekken wegens mogelijk crimineel gebruik. In het Bibob-beleid is opgenomen dat een vergunning voor een seksbedrijf onder de reikwijdte van het Bibob-beleid valt. Wanneer bij het inwerking treden van de WRS ook individuele sekswerkers over een vergunning moeten beschikken, vallen ook die onder de reikwijdte van het Bibob-beleid. Bij elke aanvraag om een vergunning voor het exploiteren van een seksbedrijf, moet een Bibob vragenformulier worden ingevuld. De gemeente voert bij elk van deze aanvragen het eigen onderzoek uit in het kader van de wet Bibob. De aanvrager is verplicht het vragenformulier volledig en naar waarheid in te vullen. De gemeente kan om aanvullende gegevens vragen. De aanvrager is verplicht die te verschaffen. De gemeente doet onderzoek en maakt daarbij gebruik van open bronnen zoals bijvoorbeeld het internet, sociale media, het handelsregister en het kadaster. Indien het naar het oordeel van de gemeente noodzakelijk is, wordt advies gevraagd van het landelijk Bureau Bibob. Wanneer de aanvraag een positief Bibob-advies krijgt, verleent de burgemeester de exploitatievergunning. Bij een negatief advies wordt de vergunning geweigerd. Locatie De voormalige Hoeksche Waardse gemeenten verschilden in hun opvattingen over waar een eventuele seksinrichting gevestigd zou mogen worden. In het buitengebied of juist, onder strikte voorwaarden, binnen de bebouwde kom. De politie en team Integrale Veiligheid geven aan dat een seksinrichting vanuit veiligheid, openbare orde, en met oog op de uitstraling naar en impact op de omgeving, bij voorkeur in het buitengebied (buiten de bebouwde kom) moet worden gesitueerd. Dit is makkelijker te controleren, bij incidenten beter te isoleren en heeft daar het minst impact op de leefomgeving.

Rechtspraak bij dit artikel