De komende jaren zal er door nieuwbouw, vergroening en de komst van alternatieve energiebronnen veel openbare ruimte bijkomen of veranderen. Voor de aanleg van die openbare ruimte zijn normen. Die normen hebben met name betrekking op fysieke aspecten zoals bijvoorbeeld de hoogte van verkeersdrempels of de breedte van de weg. Er zijn ook sociale aspecten die minstens net zo belangrijk zijn. Een pannakooi ingeklemd tussen hoogbouw verhoogt het risico dat omwonenden overlast ervaren. De hoogte van een heg kan bepalen of er in een speeltuin gehangen of gedeald wordt en of ouders en handhavers er goed toezicht kunnen houden.
Daarnaast brengt klimaatverandering bepaalde risico’s met zich mee die je kunt verminderen door een goede ruimtelijke inrichting. Denk aan het tegengaan van oververhitting van mensen door het plaatsen van drinkwaterpunten en schaduwgevende begroeiing.
Natuurlijk is veiligheid niet altijd doorslaggevend bij het maken van keuzes over de openbare ruimte. Dat neemt niet weg dat het wel verstandig is om goed in beeld te brengen wat de consequenties kunnen zijn van bepaalde keuzes. Er is veel kennis aanwezig over deze onderwerpen maar deze kennis is versnipperd en zit soms bij individuele medewerkers. Nu we in de komende jaren relatief veel openbare ruimte zullen moeten inrichten, lijkt het de moeite waard om dit soort kennis beter te borgen en te ontsluiten. Daarom willen we ervoor zorgen dat sociale veiligheidsthema’s beter worden ingebed in de procedures / handleidingen die nu worden gebruikt voor het inrichten van de openbare ruimte.