Woonoverlast door onbegrepen of sociaal onwenselijk gedrag is van alle tijden. Toch zijn er in deze tijd omstandigheden die voor meer woonoverlast zorgen dan vroeger. Door de individualisering hebben mensen minder hulp van vrienden en familie en de drempel om elkaar ergens op aan te spreken is hoger.
De afgelopen decennia zijn we ook tot het inzicht gekomen dat het niet goed is om mensen langdurig in een voorziening op te nemen. Als gevolg hiervan wonen er meer mensen in woonwijken die daar niet altijd alle vaardigheden voor hebben, hetgeen tot overlastsituaties kan leiden.
Op dit moment wordt woonoverlast meestal opgelost met een persoonsgerichte aanpak. Die bestaat uit een combinatie van meerdere interventies zoals hulpverlening, bemiddeling, inzet van het huurrecht of in extreme gevallen het strafrecht. Dit zijn oplossingen die gericht zijn op de persoon. Er is landelijk beperkt ervaring met oplossingen of preventiemaatregelen die te maken hebben met het gebouw waar mensen in wonen. Deze oplossing is alleen duur en lastig te implementeren.
Het is aannemelijk dat kijken naar oplossingen in het fysieke domein kansen biedt. Er valt dan bijvoorbeeld te denken aan prikkelarme woningen, huizen met een bepaalde afstand of oriëntatie tot andere woningen of woningen met extra geluidsisolatie.
Deze alternatieve mogelijkheden zijn niet even snel in bestaande projecten in te passen. De financieringsstromen van bouw en hulpverlening bijvoorbeeld zijn strikt gescheiden. Een besparing aan de ene kant is dus niet meteen dekkend voor de extra kosten aan de andere kant. Er zit grote tijdsdruk op de snelle realisatie van nieuwe woningen en er is nog weinig kennis over wat wel en niet werkt. Omdat Amersfoort over een langere periode veel huizen bouwt, is het goed om de mogelijkheden op dit gebied nu te gaan te verkennen. Dat kan door ervaringen in de rest van het land in kaart te brengen of verkennend onderzoek te doen naar casuïstiek.