Om onze wettelijke taken op het gebied van de archeologische monumentenzorg goed te kunnen vervullen is het hebben van een archeologiebeleid dus noodzakelijk. De oude gemeentes waaruit Land van Cuijk is voortgekomen hadden ieder een eigen archeologiebeleid. Deze beleidsstukken verschilden niet alleen inhoudelijk van elkaar, maar waren ook sterk verouderd. Zo heeft het onderzoek uit de laatste tien jaar binnen en buiten ons grondgebied uitgewezen dat gebieden waarvan werd aangenomen dat deze niet interessant waren voor de mens om te gebruiken, in bepaalde periodes juist heel gewild waren om zich te vestigen. Daarnaast hanteerden de voormalige gemeentes verschillende ondergrenzen voor archeologisch onderzoek. Hierbij werden soms zulke ruime grenzen werden aangehouden dat in delen van de gemeente zeer weinig archeologisch onderzoek is uitgevoerd, met als resultaat dat hier voor veel gebieden een grote lacune bestaat op het gebied van onze kennis over het verleden. Ook was in een aantal van onze voormalige gemeentes het bouwvlak vrijgesteld van archeologisch onderzoek, hetgeen zo blijkt uit de jurisprudentie, ontoelaatbaar is.4Zie o.a. uitspraak van de Raad van State 200907043/1/R3. Onbedoeld is door de omgang met vrijstellingsgrenzen voorbij gegaan aan de wettelijke zorgplicht van de gemeente ten aanzien van archeologische monumenten. Het is dan ook niet alleen een wens, maar ook een noodzaak om te komen tot een uniform, up-to-date en dynamisch archeologiebeleid, waarin de reeds vergaarde kennis, opgedane inzichten en de nieuwe wet- en regelgeving op het gebied van archeologische monumentenzorg verwerkt is.
We gebruiken noodzakelijke cookies voor je account en beveiliging. Voor anonieme gebruiksstatistieken (Google Analytics) vragen we je toestemming. Meer over cookies