Normaliseren is een breed begrip. De volgende betekenissen kunnen er bijvoorbeeld aan worden gegeven in het kader van jeugdbeleid:
- - Als tegenbeweging van problematiseren.
- - Niet meedoen aan prestatiedruk: de lat niet te hoog leggen.
- - Opvoeden doen we samen in plaats van ouders alleen.
- - Professionele jeugdhulp is niet altijd de beste oplossing.
- - Benut de kracht van een sterke sociale basis: een leefomgeving waarin kinderen gehoord worden en waarin meer aandacht voor ze is; versterken van het alledaagse leven.
- - ‘Zelf oplossen’ kan ook een passend antwoord zijn op een hulpvraag.
- - Oog hebben voor en uitgaan van de kracht van het individu, zowel van ouders als van het kind.
Normaliseren als strategie om onze doelen te bereiken betekent een gedragsverandering op vele fronten en van alle betrokkenen. Daarmee willen we niet wachten op ontwikkelingen op landelijk niveau of vanuit Samen voor Jeugd, maar op de schaal van Kempengemeenten doen wat we zelf kunnen. Onder andere in gesprek gaan met partners en ouders over hoe we deze gedragsverandering gezamenlijk in kunnen zetten. De landelijke inperking van de reikwijdte van de Jeugdwet zal ook hieraan bijdragen, doordat wat onder ‘jeugdhulp’ verstaan wordt, smaller geformuleerd zal worden.
Wat gaan we anders doen:
- - Werken vanuit een gedeeld referentiekader rondom ’Normaliseren’ dat samen met partners wordt vormgegeven.
- - Op basis van data (dus vraaggericht) collectief, voorliggend (en licht) aanbod organiseren.
- - (Sport-) verenigingen en scholen als vind- en werkplaats voor collectief aanbod versterken en benutten.